Παράρτημα Κύπρου
25ης Μαρτίου 27,
2408, Έγκωμη Λευκωσία
Τηλ.: 00357 99212214
00357 22776757

EL |  EN |  DE

 

Μια συχνή αιτία δυσκολίας στην κατάποση ειδικά σε άτομα της τρίτης ηλικίας είναι το εκκόλπωμα του υποφάρυγγα (Zenker). Αναπτύσεται σιγά-σιγά ακριβώς πάνω από τον σφιγκτήρα στην είσοδο του οισοφάγου, όταν αυτός σε κάθε καταποτική κίνηση καθυστερεί στιγμιαία να ανοίξει. Έτσι η αυξημένη πίεση στον υποφάρυγγα αναγκάζει το τοίχωμά του να υποχωρήσει προς τα έξω (εκκόλπωμα εξ΄ ώσεως) δημιουργώντας ένα σάκο, που κρέμεται πίσω από τον οισοφάγο και μπροστα από τη σπονδυλική στήλη. Λόγω της θέσης του αυτής ονομάζεται εκ παραδρομής ακόμα και σε επιστημονικά συγγράμματα εκκόλπωμα οισοφάγου!

Μέσα στο σάκο μαζεύονται τροφές, ώστε ο ασθενής δυσκολεύεται να καταπιεί, μερικές φορές πνίγεται και βήχει, χάνει βάρος και πολλές φορές ανεβάζει άπεπτες τροφές στο στόμα αρκετές ώρες μετά το γεύμα (μηρυκασμός). Η διάγνωση είναι απλή με μια ακτινογραφία του οισοφάγου κατά την κατάποση σκιαγραφικού υγρού (οισοφαγογραφία), που απεικονίζει το μέγεθος του εκκολπώματος αλλά και το διαχωριστικό τοίχωμα μεταξύ εκκολπώματος και οισοφάγου. Η γαστροσκόπηση πρέπει να αποφεύγεται όταν υπάρχει υποψία εκκολπώματος, γιατί μπορεί να τραυματίσει το λεπτό τοίχωμα του σάκου και να προκαλέσει φλεγμονή στο μεσοθωράκιο (μεσοθωρακίτιδα), που είναι συχνά θανατηφόρος.

Η μέχρι σήμερα αντιμετώπισή του ήταν χειρουργική, με ορατή τομή στον αριστερό τράχηλο, παρασκευή των μεγάλων αγγείων της περιοχής, αφαίρεση του σάκου, διατομή του σφιγκτήρα του οισοφάγου και συρραφή του φάρυγγα. Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και είναι ειδικά για τα υπερήλικα άτομα αρκετά βαριά απαιτώντας νοσηλεία γιά διατροφή μέσω ρινογαστρικού σωλήνα για πολλές μέρες, ενώ ενέχει κινδύνους επιπλοκών όπως συρίγγιο, μεσοθωρακίτιδα και πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου με μόνιμη βραχνάδα στη φωνή.

Για τους λόγους αυτούς ξεκίνησε πριν από 80 χρόνια μια προσπάθεια ενδοσκοπικής ενοποίησης του εκκολπώματος με τον οισοφάγο κατόπιν διατομής του διαχωριστικού τοιχώματος μεταξύ τους, ώστε να μην προκαλεί πια συμπτώματα. Η ιδέα όμως εγκαταλείφθηκε νωρίς γιατί ήταν επικίνδυνη μέχρι την ανακάλυψη του LASER, οπότε και αναβίωσε στην δεκαετία του ΄80. Το LASER μείωσε κατά πολύ τις επιπλοκές αλλά δεν απέκλεισε την πιθανότητα διάνοιξης του μεσοθωρακίου κατά τη διατομή.

Τη λύση έδωσε τελευταία ένα ενδοσκοπικό σύρραπτικο σύστημα, δανεισμένο από την λαπαροσκοπική χειρουργική, το οποίο συρράπτει το διαχωριστικό τοίχωμα πριν τη διατομή του αποκλείοντας κάθε πιθανότητα διάνοιξης του μεσοθωρακίου ή αιμορραγίας. Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και διαρκεί δέκα λεπτά. Ο ασθενής σιτίζεται κανονικά την επομένη της επέμβασης και έτσι η νοσηλεία του διαρκεί μόνο 24 ώρες, γεγονός που μειώνει δραματικά και το συνολικό κόστος.